ఒంటరితనం ఆధునిక సమాజానికి నిశ్శబ్ద మహమ్మారి

- జనసంచారం మధ్య మనసుల వియోగం

- సాంకేతిక అనుసంధానం సంబంధాల బలహీనత

- కుటుంబ వ్యవస్థ మార్పులు, వలసలు భావోద్వేగ ఖాళీలు

- పరిష్కారం వ్యక్తిగతంలోనా? సామూహిక చైతన్యంలోనా?

ఫిబ్రవరి 22 (పీపుల్స్ మోటివేషన్): ఆధునిక ప్రపంచం మనిషికి అపారమైన సౌకర్యాలను అందించింది. క్షణాల్లో ప్రపంచంతో అనుసంధానం, వేగవంతమైన రవాణా, అనేక అవకాశాలు ఇవి జీవన విధానాన్ని మార్చేశాయి. కానీ ఈ పురోగతితో పాటు మరో నిశ్శబ్ద సమస్య పెరుగుతోంది ఒంటరితనం. జనసంచారం మధ్య నివసిస్తున్నప్పటికీ మనసుల మధ్య దూరం పెరగడం ఒక విరుద్ధ పరిస్థితి. ఇది కేవలం వ్యక్తిగత సమస్య కాదు; సమాజ నిర్మాణాన్ని ప్రభావితం చేసే సవాల్. ఒంటరితనం అనేది ఒంటరిగా ఉండటం మాత్రమే కాదు. అది మనసులోని భావాలను పంచుకునే మనిషి లేకపోవడం. మన విజయాలను పంచుకునే, మన బాధలను అర్థం చేసుకునే, మన మాటలను వినే వ్యక్తి లేకపోవడం. వేగవంతమైన జీవనశైలిలో మనుషులు పనిలో మునిగిపోతున్నారు. సమయం విలువైనదిగా మారింది. కానీ సంబంధాలకు కేటాయించే సమయం తగ్గింది. ఈ మార్పు భావోద్వేగ ఖాళీని పెంచుతోంది. సాంకేతిక అనుసంధానం ఈ సమస్యను మరింత సంక్లిష్టం చేస్తోంది. సామాజిక మాధ్యమాల్లో వందలాది పరిచయాలు ఉన్నా, నిజమైన సాన్నిహిత్యం అరుదుగా మారుతోంది. లైకులు, స్పందనలు, సందేశాలు ఇవి తాత్కాలిక సంతృప్తిని ఇస్తాయి. కానీ అవి లోతైన అనుబంధాన్ని ఇవ్వలేవు. వాస్తవ ప్రపంచంలో కూర్చొని మాట్లాడే సంభాషణ, ఒకరిని ఒకరు వినే అలవాటు, అనుభూతులను పంచుకునే సంబంధాలు తగ్గిపోతున్నాయి.

కుటుంబ వ్యవస్థలో వచ్చిన మార్పులు కూడా ఒంటరితనాన్ని పెంచుతున్నాయి. సంయుక్త కుటుంబాల నుంచి చిన్న కుటుంబాల వైపు మార్పు జరిగింది. వృద్ధులు ఒంటరిగా జీవించే పరిస్థితులు పెరిగాయి. ఉద్యోగాల కోసం వలసలు పెరగడంతో కుటుంబ సభ్యులు వేర్వేరు నగరాల్లో, దేశాల్లో స్థిరపడుతున్నారు. భౌతిక దూరం భావోద్వేగ దూరంగా మారుతోంది. పిల్లలు, యువత కూడా డిజిటల్ ప్రపంచంలో ఎక్కువ సమయం గడుపుతూ ప్రత్యక్ష అనుబంధాలకు దూరమవుతున్నారు.

ఒంటరితనం మానసిక ఆరోగ్యంపై తీవ్ర ప్రభావం చూపుతుంది. ఆందోళన, నిరాశ, నిస్సహాయత వంటి భావనలు పెరుగుతాయి. దీర్ఘకాలంలో శారీరక ఆరోగ్యానికీ హానికరం. గుండె సంబంధిత వ్యాధులు, నిద్రలేమి వంటి సమస్యలు కూడా ఒంటరితనంతో ముడిపడి ఉంటాయని పరిశోధనలు సూచిస్తున్నాయి. అందుకే దీనిని నిశ్శబ్ద మహమ్మారి అని పిలవాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది. అయితే పరిష్కారం అసాధ్యం కాదు. సంభాషణే మొదటి అడుగు. కుటుంబంతో ప్రతిరోజూ కొంత సమయం గడపడం, స్నేహితులతో ప్రత్యక్షంగా కలవడం, సామాజిక కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం వంటి అలవాట్లు బలమైన అనుబంధాలను పెంపొందిస్తాయి. విద్యాసంస్థలు, కార్యాలయాలు మానసిక ఆరోగ్యంపై చర్చలకు వేదికలు కల్పించాలి. ఒంటరితనం గురించి మాట్లాడటం బలహీనత కాదు; అది అవగాహనకు సంకేతం. సమాజ స్థాయిలోనూ చర్యలు అవసరం. వృద్ధుల కోసం సహాయ వేదికలు, యువత కోసం మద్దతు సమూహాలు, సామాజిక సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు ఇవి అనుబంధాలను పెంచగలవు. మానవ సంబంధాలు బలపడితేనే సమాజం బలపడుతుంది. సాంకేతికతను పూర్తిగా నిరాకరించడం సాధ్యం కాదు; కానీ దాన్ని సమతుల్యంగా వినియోగించడం అవసరం. మొత్తంగా ఒంటరితనం ఆధునిక సమాజానికి పెద్ద సవాల్‌గా మారుతోంది. అభివృద్ధి ఎంత ఉన్నా అనుబంధాలు లేకపోతే జీవితం అసంపూర్ణం. మానవత్వం, సంభాషణ, సహకారం ఇవే ఈ సమస్యకు శాశ్వత పరిష్కారం. మనసుల మధ్య దూరాన్ని తగ్గించడం ప్రతి ఒక్కరి బాధ్యత. సంబంధాలను కాపాడుకుంటేనే సమాజం ఆరోగ్యంగా ఉంటుంది. ఒంటరితనాన్ని గుర్తించి, అవగాహనతో ఎదుర్కొంటేనే మన భవిష్యత్తు సమతుల్యంగా ఉంటుంది. కుటుంబ వ్యవస్థలో మార్పులు కూడా ఒంటరితనానికి కారణం. సంయుక్త కుటుంబాల నుంచి చిన్న కుటుంబాల వైపు మార్పు చోటుచేసుకుంది. వృద్ధులు ఒంటరిగా జీవించే పరిస్థితులు పెరిగాయి. ఉద్యోగావకాశాల కోసం వలసలు పెరగడంతో కుటుంబ సభ్యులు వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో స్థిరపడుతున్నారు. ఈ మార్పులు భావోద్వేగ దూరాన్ని పెంచుతున్నాయి.

ఒంటరితనం మానసిక ఆరోగ్యంపై ప్రభావం చూపుతుంది. ఆందోళన, నిరాశ, నిద్రలేమి వంటి సమస్యలు పెరుగుతాయి. దీర్ఘకాలంలో శారీరక ఆరోగ్యానికీ దుష్ప్రభావం కలిగించవచ్చు. అందుకే ఈ సమస్యను వ్యక్తిగతంగా కాకుండా సామాజిక సమస్యగా చూడాల్సిన అవసరం ఉంది.

పరిష్కారం అవగాహనలోనే ఉంది. కుటుంబంతో సమయం గడపడం, స్నేహితులతో ప్రత్యక్షంగా మమేకం కావడం, సామాజిక కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం వంటి అలవాట్లు ఒంటరితనాన్ని తగ్గిస్తాయి. పాఠశాలలు, కార్యాలయాలు మానసిక ఆరోగ్యంపై చర్చలను ప్రోత్సహించాలి. సమాజంలో పరస్పర సహకారం పెరగాలి.

మొత్తంగా ఒంటరితనం ఆధునిక సమాజానికి కొత్త సవాల్‌గా మారుతోంది. సాంకేతిక పురోగతి ఎంత ఉన్నా మానవ అనుబంధాలే నిజమైన బలం. మనసుల మధ్య దూరాన్ని తగ్గించడం ప్రతి ఒక్కరి బాధ్యత. సంభాషణ, సహనం, అనుబంధం ఇవే ఒంటరితనానికి నిజమైన పరిష్కారం.